De Claddagh Ring
De Claddagh-ring staat voor: vriendschap, liefde en loyaliteit. De mooiste trouwring komt uit Ierland. Het is een symbool voor vriendschap, liefde en loyaliteit. De eerste ring werd zo’n 300 jaar geleden gemaakt door een trouwe visser. Het is een verhaal over verlies, hoop en een liefde die tenslotte overwint. De ring bestaat uit drie symbolen: een hart, een kroon en twee handen die het hart vasthouden. Het hart staat natuurlijk voor de liefde, de kroon voor loyaliteit en de handen voor vriendschap. Hierdoor is de ring niet alleen een trouwring maar ook een vriendschapsring. Er bestaan verschillende verhalen over de oorsprong van de ring. De geschiedenis van de ring begint in een klein Iers vissersplaatsje, Claddagh.
Let Love and Friendship Reign Forever
Het motto van de ring is: Let Love and Friendship Reign Forever. Het belangrijkste in het leven: liefde en vriendschap. (in willekeurige volgorde) Er zijn verschillende vormen van de ring maar de basis is het hart, de handen en de kroon. De Claddagh-ring is een Fede- of Faithring. De geschiedenis van de Fede-ring is veel ouder en gaat terug tot de Romeinse tijd. De Fede-ring bestaat in eerste instantie uit twee in elkaar geslagen handen, later gecombineerd met een hart. De ring wordt in Italie “mani in fede” genoemd. Aan het eind van de middeleeuwen waren de ringen daar razend populair, vooral als verlovingsring. Alleen in Ierland werd het hart gekroond en ontstond de Claddagh.Het ontstaan van de Claddaghring
Er zijn veel verhalen over de ontstaansgeschiedenis van de ring, de één iets geloofwaardiger dan de ander.
het eerste verhaal:
Claddagh is een klein visserplaatsje aan de westkust van Ierland. Tegenwoordig is het een deel van de stad Galway. De vele vissersschepen van het plaatsje gebruikten vroeger het teken op de ring als herkenningsteken op de schepen. In vijandige tijden is het handig om te weten wie je vrienden zijn. Claddagh was één van de oudste Keltische plaatjes en zeer op zichzelf. Vreemdelingen werden niet gewaardeerd. Het plaatsje werd geregeerd door een ‘King’ die gekozen werd uit de bevolking. De ‘King’ was oppermachtige en regeerde met strakke hand volgens oeroude wetten. In Claddagh waren alle mannen vissers, het was voor de mannen zelfs verboden om aan landbouw te doen. In deze harde, oude, eenzelvige en trotse Keltische omgeving ontstaat één van de mooiste liefdesringen. het tweede
Maar wie maakte de ring voor het eerst? Waarschijnlijk was het de verliefde Richard Joyce. Richard Joyce was een zeeman uit Claddagh. Op een kwade dag wordt zijn schip op de Middellandse Zee overvallen door Algerijnse piraten. De arme Richard wordt als slaaf verkocht aan een Moorse goudsmid. Richard had op het punt gestaan om te trouwen met een meisje uit het dorp. Koning Willem III sluit enkele jaren later, in 1689, een akkoord waarin ook staat dat alle Engelse slaven moeten worden vrijgelaten. De goudsmid had het talent van Richard ontdekt en wilde liever dat hij bleef. Richard moet kiezen tussen veel geld en de dochter van de smid of terugkeren naar Ierland. Hij gaat terug naar Claddagh. Het meisje waarmee hij zou gaan trouwen heeft op hem gewacht! De dolgelukkige Richard maakt voor haar een ring met een hart, twee handen en een kroon, de eerste Claddaghring is geboren.
het derde
Het volgende, vooral bizarre, verhaal gaat over een verliefde koning. De koning had zijn hart verloren aan een dame uit het volk. Misschien nu niet zo’n probleem maar toen was het een onmogelijke liefde. De koning pleegt zelfmoord. In zijn testament bepaalde hij dat zijn handen rond zijn hart moesten worden gelegd. Bewijs voor dit verhaal is er niet maar het geeft wel een verklaring voor het gekroonde hart.
vierde
Er is nog een ander verhaal. Domingo de Rona is een rijke Spaanse handelaar die onder andere veel zaken doet in Claddagh. Domingo wordt verliefd op een vrouw uit het dorp, Margaret Joyce.
Ze trouwen en Margaret gaat met Domingo naar Spanje. Helaas slaat het noodlot toe. Domingo overlijdt en de verdrietige Margaret besluit om terug te gaan naar Claddagh. Ze is dan een rijke dame, Domingo liet haar een riante erfenis na. Ze hertrouwt in Ierland met Oliver Ogffrench, de burgemeester van Galway in 1596. Margaret kreeg als bijnaam ‘Margaret of the Bridges’ omdat ze veel bruggen liet bouwen in het stadje. Maar met haar grote kapitaal is ze in staat om meer verbeteringen in het stadje aan te brengen. Op een mooie dag zit ze op een bankje een nieuwe brug te bewonderen. Een grote arend laat een ring in haar schoot vallen. De ring heeft een hart, een kroon en twee handen, de eerste Claddaghring.vijfde
Ook de christelijke kerk heeft de ring een symbolische betekenis gegeven. De handen staan voor Jezus en de Heilige Geest, het hart met de kroon staat voor God. Of de kroon staat voor God en het hart voor de mensheid.
en het allerlaatste zesde verhaal
Omdat de ring ontstaat in een Keltische omgeving ligt het voor de hand dat sommige symbolen kunnen worden verklaard met de Keltische mythologie. Het hart is de mensheid, de rechterhand is van Dagda, de linker van Anu. Dagda is de oppergod vergelijkbaar met de Griekse Zeus. Anu is een moedergodin
vergelijkbaar met godinnen als Gaia en misschien wel Hera. De kroon is Beathauile een ander figuur uit de Keltische mythologie. In ieder geval gaat het in beide gevallen om de mensheid die beschermd wordt door de goden.
The hands are there for friendship,
The heart is there for love.
For loyalty throughout the year,
The crown is raised above.
Een Claddagh-ring dragen
Het zijn niet alleen de symbolen die de ring bijzonder maken, de manie waarop je de ring draagt zegt nog meer.
Aan de rechterringvinger:
met de punt van het hart wijzend naar de nagel: geen relatie
met de punt van het hart wijzend naar de pols: verliefd
Aan de linkerringvinger:
de punt van het hart wijst naar de nagel: verloofd
de punt van het hart wijst naar de pols: getrouwd
Een oude volkswijsheid is dat een Claddagh-ring alleen geluk brengt wanneer je hem krijgt.
Meer trouwringen:
Symbool voor liefde: de trouwring
Keltische trouwringen
Copyright ©
EenSpeciaalMoment.
Dit artikel is gepubliceerd op 29 juni 2010