Een huwelijk en de liefde zijn universeel

Liefde overwint alles en kent geen grenzen. Een huwelijk is de uitdrukking van liefde. Het is misschien wel één van de belangrijkste gebeurtenissen in ons leven. Je belooft trouw te zijn aan iemand in het bijzijn van je familie en vrienden. Je verbindt je aan iemand maar niet alleen dat.



Het huwelijk heeft in de afgelopen eeuwen families aan elkaar verbonden, soms landen of stammen en zo af en toe een oorlog voorkomen. Een huwelijk is universeel net zoals de liefde. Vrijwel over de hele wereld worden huwelijken gesloten en hoewel de gebruiken soms verschillen, we herkennen allemaal een huwelijk wanneer we er een zien. Moeiteloos nemen we mooie tradities uit andere landen over en zo ontstonden de moderne huwelijken. Zoek je nog inspiratie? Hieronder enkele tradities uit verschillende landen die een huwelijksdag bijzonder kunnen maken.

Maar eerst een verloving

Het begon in Italië (waar anders), in het midden van de Middeleeuwen. Eén van de pausen uit die tijd besloot dat een verlovingsring de beste manier was om een huwelijk voor te bereiden. Hij vond zelfs dat de ring van goud moest zijn maar voor het ‘gewone’ volk was dat waarschijnlijk een beetje te hoog gegrepen. Vrouwen kregen een ring, de ring voor mannen zou nog enkele eeuwen op zich laten wachten.

In veel landen is de verloving een korte ceremonie waar niet al te veel gasten bij aanwezig zijn. Voor een echt verlovingsfeest moet je afreizen naar Brazilië. Daar worden in het bijzijn van familie en vrienden de trouwringen uitgewisseld. De huwelijksdatum is al in de ringen gegraveerd, tijdens de huwelijksceremonie gaan de ringen van de rechterringvinger naar de linker. In enkele landen wordt deze tijd ook gebruikt om het huwelijk voor te bereiden.

In China gaan astrologen aan het werk om de perfecte tijd voor het huwelijk uit te rekenen. De Russische bruidsparen hopen op een geschikte datum bij de burgerlijke stand maar hebben daar zelf amper invloed op. Soms moet je twee dagen organiseren, een burgerlijk huwelijk en een kerkelijk. Niet in alle landen overigens, in Polen is een kerkelijk huwelijk voldoende en ook in Engeland en Italië is dit rechtsgeldig. (In Nederland niet)

Wat trek ik aan? Bruidsjurken van de wereld, meestal wit

Blauw, oud, nieuw en geleend, deze traditie komt uit Engeland. Het oude staat voor het leven voor het huwelijk, het nieuwe voor het leven na het huwelijk, het geleende brengt geluk en blauw staat voor eeuwige trouw. Een bruidsjurk in China is rood. Rood is de kleur van de liefde uiteraard, maar wordt vooral gedragen omdat de kleur geluk brengt.

De Braziliaanse bruiden dragen alle kleuren van de regenboog, soms ook wit maar noodzakelijk vinden ze dat niet. Overigens zijn dit de bruiden die er niet over denken om een jurk te kopen, ze huren een garderobe voor de dag of ze dragen de leukste jurk die ze bezitten. Franse bruiden dragen het liefst een witte jurk. De traditie van een witte jurk ontstond ook in dit land. De kleur wit staat voor maagdelijkheid en reinheid en is de afgelopen twee eeuwen dé kleur geworden om in te trouwen. Maar de Ierse bruiden gaan vooral voor het blauw, de kleur voor puurheid.

Op weg naar het altaar

In enkele landen hebben ze er een sport van gemaakt om de weg naar het altaar zo moeilijk mogelijk te maken. De Russische bruidegommen hebben heel wat hindernissen te overwinnen voordat ze de voordeur van de bruid bereiken. Vrienden en familieleden hebben allerlei ´barricades´ opgeworpen om het voor de bruidegom zo lastig mogelijk te maken. Tijdens deze route moet hij allerlei opdrachten uitvoeren die met zijn toekomstige bruid te maken hebben.

De bruidsparen in Frankrijk doen het liever samen. Gewapend met een schaar loopt het paar naar de kerk. Op de weg liggen allemaal witte linten die de bruid door moet knippen. In Italië liggen er allerlei voorwerpen op de weg die door het bruidspaar opgeruimd moeten worden. In enkele Italiaanse dorpen moet er zelfs eerst een boomstam worden doorgezaagd voor er getrouwd kan worden. ( Voor wie dit niet begrijpt, in het huwelijk draait alles om samenwerking en probeer maar eens alleen een stammetje door te zagen! ) Ierse bruidsparen lopen samen naar de kerk en worden vóór het huwelijk al bestrooid met rijst. Latijns Amerikaanse bruiden gaan alleen naar de kerk en zijn nooit op tijd. Het brengt ongeluk wanneer de bruidegom de bruid ziet voor het huwelijk, je kunt dus beter een kwartiertje te laat komen.

Voor het altaar

Het ´weggeven´ van de bruid is lang in veel landen heel gebruikelijk geweest. Misschien moeilijk voor te stellen maar ´weggeven´ moest je vroeger letterlijk nemen. Nu is dat niet meer zo en in veel landen lopen bruid en bruidegom samen naar het altaar. Tijdens de ceremonie worden de ringen uitgewisseld en in Ierland krijgt de bruid ook een bruidsmunt. Meestal zijn de ringen van goud en dat is al eeuwen zo. Kom bij een Italiaanse bruid niet aan met alleen een gouden ring, de dames staan op een diamant. Het verhaal gaat in Italië dat diamanten (de mooiste ) worden gemaakt door het vuur van de liefde. Dé kus besluit de ceremonie en dat is vrijwel overal zo, behalve in Polen daar wordt niet gekust.

De Engelse ´weddingvowes:

I give you this ring
as a sign of our marriage.
With my body I honour you,
all that I am I give you,
and all that I have I share with you,
within the love of God,
Father, Son and Holy Spirit.

Eindelijk feest! De bruidsreceptie

De receptie na het officiële gedeelte is voor bruidsparen over de hele wereld belangrijk. In vrijwel alle landen begint het feest met een toast op het bruidspaar. ‘Sto lat’ in Polen en ‘Per cent anni’ in Italië betekenen alle twee ‘voor de komende honderd jaar’. De Ierse stellen drinken tijdens de toast uit een zilveren beker met twee oren, het symboliseert de twee families die nu door het bruidspaar met elkaar zijn verbonden.

De festiviteiten na de ceremonie kunnen een avond duren maar in sommige gevallen ook in enkele dagen. In Rusland blijven de gasten zolang er eten op tafel staat en familieleden doen het de dag erna nog eens dunnetjes over. Brazilië vermaakt zich met de samba en de Caipirinha. Voor de Egyptische bruidsparen staan er echt tronen en in Noorwegen blijven de gasten speechen.

Tijdens het feest wordt vaak de bruidstaart aangesneden. De ‘brudlaupskling’ in Noorwegen is een soort piramide van brooddeeg maar in vrijwel alle landen is een bruidstaart wit, enorm en gelaagd. De Franse croquembouche komt misschien nog wel het meest bij de ‘oude’ bruidstaart, het is een piramide van soesjes bij elkaar gehouden door suikerdraden of glazuur. Maar ook in Frankrijk is het witte gesuikerde exemplaar populairder.

Bijna alleen, de huwelijksnacht en huwelijksreis

Chinese bruiden hebben maar een korte nacht want ze moet de volgende ochtend het ontbijt maken voor haar schoonouders. Ook een Franse huwelijksnacht is meestal niet zo lang. Le Charivari, heet de nacht na het feest. Franse bruidsparen worden met veel lawaai wakker gehouden door vrienden en bekenden die alleen willen vertrekken nadat ze een enorme hoeveelheid snoepgoed hebben gekregen. Ook voor Poolse en Russische bruidsparen is het nog een drukke tijd. De volgende dag staat de familie al weer op de stoep om nog even verder te feesten. Je kunt ze ook beter niet op de stoep laten staan want meestal hebben ze een aardige som geld bij zich.

De huwelijksreis, massaal gaan bruidsparen over de hele wereld enkele dagen weg na het feest. De naam voor deze vakantie ‘honeymoon’ komt waarschijnlijk uit Ierland. Ierse paren dronken een maand lang honingwijn. (honing=honey) Het is een traditie die ouder is dan het huwelijk zelf maar die met plezier door alle internationale bruidsparen is opgepakt.

reageren

Wanneer u een reactie plaatst zal deze na goedkeuring verschijnen onder het artikel met uw naam en website. Uw e-mail en ip-adres zullen wij niet publiceren.

Naam	onthouden
E-mail
Website
Tekst	Textile hulp