Gooien met een bruidsboeket of een kousenband?
De traditie van het gooien van het bruidsboeket of de kousenband bij een huwelijk roept vaak gemengde gevoelens op. Het bruidsboeket wil je vaak liever bewaren dan het over je schouder gooien naar graaiende vrijgezelle vriendinnen. Dan die kousenband, moet dat nou echt? Vind je de traditie belangrijk dan zou je één van de twee gebruiken inderdaad moeten volgen. Het boeket
De traditie van een bruidsboeket is waarschijnlijk zo oud als de ceremonie zelf. Maar van een enkele bloem werd het boeket in de loop van de eeuwen een gigantische ruiker. De Romeinse bruiden droegen geen bloemen maar granen. De granen zouden voorspoed en rijkdom brengen aan hun echtgenoot. De oude Grieken gebruikten graag hedera, de altijd groen blijvende plant stond symbool voor de eeuwige liefde.De Engelse bruiden aan het eind van de middeleeuwen droegen goudsbloemen gedoopt in rozenwater. De bloemen werden aan het eind van de dag gegeten omdat ze bekend stonden als een sterk afrodisiacum. De Victoriaanse tijd in Engeland bracht de roos populariteit, hét symbool voor de liefde. De Grieks-orthodoxe traditie schrijft oranjebloesem voor, de bloesem straalt maagdelijkheid en reinheid uit. In de 18e eeuw waren bloemen populair maar ook kruiden, vooral dille werd veel gebruikt. De dille werd aan het eind van de dag opgegeten, dit zou lustopwekkend zijn. In het Midden-Oosten wordt het bittere alsem verwerkt in boeketten. Het kruid zou ervoor zorgen dat het huwelijk zoete en bittere tijden overleeft.
De bruid in de vuurlinie
De bruidsjurk brengt geluk, onze middeleeuwse voorouders waren er dan ook niet erg voorzichtig mee. De bruiloftsgasten probeerden de hele dag om stukjes van de bruidsjurk af te trekken en vaak ging het er niet zachtzinnig aan toe. Geen wonder dat de bruiden er genoeg van kregen en naar andere manieren gingen zoeken om de gasten tevreden te houden. De trouwjurken werden ook duurder en de meeste bruiden waren er liever voorzichtig mee. Een huwelijksdag was voor de meesten een eenmalige gebeurtenis maar een aan stukken gescheurde jurk was toch wel een beetje teveel gevraagd.
De kousenband
De kousenband was één van de manieren om ervoor te zorgen dat de jurk ongeschonden door de dag kwam. De bruidegom gooide de band naar de aanwezige heren. In de loop van de jaren kreeg dit gebruik nog een andere betekenis, het verlies van maagdelijkheid. De kousenband bracht geluk aan diegene die hem ving maar je werd wel geacht dit geluk te delen. Vaak werd deze in stukken geknipt en verdeeld onder de mannelijke gasten.Ook dit gebruik liep een beetje uit de hand. Mannelijke gasten gingen zelf op zoek naar de kousenband. Soms eindigde het met een wilde achtervolging van de bruid. Bruiden waren hier niet gelukkig mee en ook de kerk begon naar alternatieven te zoeken.
Dan een boeket
Voor de bruiden en zeker ook voor de kerk was het gooien van een boeket een ‘veiliger’ optie. Liever de bloemen gooien dan enkele vrienden van je nieuwe echtgenoot onder de trouwjurk. Het gooien van de kousenband was een mannelijke aangelegenheid. Bij het gooien van het bruidsboeket werden vooral vrouwelijke gasten betrokken die nog niet getrouwd waren. De vrouw die het boeket ving zou de volgende bruid zijn. Het boeket wordt over de rechterschouder van de bruid gegooid. (Links brengt nu eenmaal diep ongeluk)Het gooien van het bruidsboeket wordt soms wel gezien als een voortzetting van een oud Romeins gebruik. De gasten liepen met het bruidspaar mee naar huis terwijl ze het pad verlichtten met een fakkel. Eenmaal bij het huis aangekomen werd de haard met de fakkel aangestoken en daarna gedoofd. Daarna werd de gedoofde fakkel naar buiten geworpen en één van de gasten ving hem op.
Kousenband en boeket
De beide tradities bleven naast elkaar bestaan, hoewel de bruiden liever het boeket gooiden. De kousenband wordt eerst naar de mannelijke gasten gegooid, daarna het boeket naar de vrijgezelle vrouwen. De man met de kousenband en de vrouw met het boeket zijn het volgende bruidspaar. Beide gaan over de rechterschouder. De kousenband wordt ook rechts gedragen, net boven de knie.
Traditioneel gezien horen beide gebruiken al eeuwen bij een huwelijksfeest. De populariteit wordt wel minder. Nog maar de helft van de bruidsparen kiest voor een klassieke ‘gooi’. Vaak worden alternatieve ‘tradities’ bedacht. Het bruidsboeket willen de meeste bruiden ook liever bewaren. De dummyboeketten werden hierdoor populair, een klein boeket dat een kopie is van het originele boeket.
Het boeket en de bruidegom
Het boeket wordt betaald én uitgezocht door de bruidegom. Traditie bepaalt ook dat de bruid het boeket niet mag zien voor het huwelijk. Net zoals de bruidegom de bruidsjurk niet mag zien. Niet alle tradities zijn handig en deze valt zeker in de ‘onhandige’ categorie. Wanneer je dit toch in ere wilt houden zorg dan in ieder geval dat de bruidegom een stukje stof van de bruidsjurk heeft. Voor de bloemist is dit een aanknopingspunt. De bruid draagt voor de huwelijksvoltrekking het boeket in de rechterhand, na het huwelijk in de linkerhand.Bewaren van een bruidsboeket
Je hebt besloten om het boeket te bewaren? Heel vaak proberen bruiden zelf de bloemen te drogen. In een donkere kast ondersteboven ophangen en daarna een flinke dosis haarlak. Het is razend moeilijk om een boeket te drogen, wil je echt een levenslange herinnering, zoek dan een professioneel bedrijf hiervoor.
Een professioneel bedrijf kan een boeket laten drogen door stikstof of vriesdrogen. De kleur blijft hierbij vrij aardig bij het origineel. Daarna wordt het boeket in een stolp geplaatst of in een soort piramide. Andere mogelijkheden zijn verzilveren, vergulden, vergipsen of in hars gieten. Misschien wil je een meer kunstzinnige herinnering, dan kun je een aquarel van het boeket laten maken. Mogelijkheden te over!
Copyright ©
EenSpeciaalMoment.
Dit artikel is gepubliceerd op 7 juli 2010